LA LOBA

1.000.000 "İyi" İnternet Kullanıcısı Aranıyor!

2012-02-10T10:47:00.000+02:00

Son günlerde İstanbul, Ankara ve İzmir'de billboardlarda sıkça görmeye başladığımız bir slogan var: "1.000.000 "iyi" internet kullanıcısı aranıyor!"

Altına da şöyle bir not düşülmüş: "Adayların ekranlarından 1 satır verecek kadar "iyi" olmaları yeterlidir."

Aslında bu son derece yenilikçi bir sosyal projeleri destekleme yöntemi. www.ekledestekle.com adresinden bilgisayarınıza bir program indiriyorsunuz. Bu program araç çubuğunuza bir "satır" gibi yerleşiyor. Bu satırda görüntülenecek reklamlardan yaratılan kaynakla, projede yer alan sivil toplum kuruluşlarına destek veriyorsunuz. Böylece hem cebinizden 5 kuruş harcamadan sosyal projelere destek vermiş, hem de internette geçen zamanınızı "iyi" şeylere harcamış oluyorsunuz.

Kullanıcı sayısı ne kadar artar ve mecra reklamverenler için ne kadar cazip hale gelirse, o kadar çok sivil toplum kuruluşu ve sosyal projenin desteklenmesi mümkün olacak. Dolayısıyla her şey aslında sizlerin, yani internet kullanıcılarının elinde.

Projeye katılmak çok kolay. www.ekledestekle.com adresine girip, "İndir, Ekle" butonuna basıyor ve basit bir programı indirip, kullanıcı kaydınızı oluşturuyorsunuz. Kaydınızı oluştururken de hangi projeyi / projeleri desteklemek istediğinizi seçiyorsunuz.

Tüm vereceğiniz 3-5 dakika vaktiniz ve sonrasında da ekranınızda sizi rahatsız etmeyecek kadar küçük bir alan…

Bakalım Türkiye’de kaç tane "iyi" internet kullanıcısı var…

Bir bumads advertorial içeriğidir.

Rencide 2

2012-02-08T22:59:00.002+02:00

Kusura bakmayın ama İngilizce bilen eleman aramadan önce çalıştırdığınız elemanların Türkçe bilip bilmediklerini test edin.

~~İnsiyatif~~ değil İnisiyatif, ~~Seyehat~~ değil Seyahat.

Olmuyor, olamıyor.

Düzeltme: Tercihen doğru kullanılmıştır. Gezergen'e teşekkür ederim.
Yanlış TDK sitesine yönlenen kendimi de kınıyorum.

Mim ki hem de kozmetik içerikli

2012-02-08T14:59:00.000+02:00

Uzun zamandır mimlenmemiştim. Amanın da mim yazmam kişisi değilim o nedenle gelen mimleri memnuniyetle kabul ediyorum. 'oFeLya beni mimlemiş. Kozmetik içeriği de var pek bir kokoş. Buyrunuz.

1. Sence çok anlamlı bir söz?

Halinden memnun bir domuz olmaktansa, halinden memnun olmayan bir insan olmak; bahtiyar bir budala olmaktansa, muzdarip bir sokrates olmak daha iyidir. (John S. Mill)

2. Makyajında olmazsa olmazın?

Göz kalemi efendim. Olmazsa olmaz.

3.Uyguladığın güzellik tüyosu nedir?

Bu işler bence genetik. Pek bir şey yaptığım söylenemez. Cilt tipine göre iyi bir temizleyici ve doğru şekilde nemlendirme. Aynı özeni tabi ki vücudumuza da gösteriyoruz. Bunun yanı sıra yazın güneşten kaçtığım ve aşırı derecede makyaj yapmadığım için çok fazla yükleme yapmıyorum bünyeme. Bunun yaşlılığı var efendim.

4. En sevdiğin içecek?

Baileys. Olsa her akşam içerim.

5. Nefret ettiğin bir şey?

Üç kağıtçı politikacı insancıkları.

6. En çok sevindiğin iltifat?

'Gugurum'. Eheheh kimse anlamadı ama bizim evimizde en çok kullanılanlardan biri.

7.Favori kitabın?

O kadar çok var ki. Bir taneyle sınırlanmak mümkün değil.

8.Sana görünüş olarak yakın bulduğun ünlü?

Ben eşsizim mirim derdim ama değilim herkes gibiyim. Bilemedim birine benzetemedim kendimi. Dönem dönem birilerine benzettiler. Önemsiz.

9. Herkesin beğendiği ama senin sevemediğin bir ürün? (Kozmetik)

Duş jelleri beni hasta ediyor. Ama Hacı Şakir beyaz sabun da eskisi gibi değil ne yazık ki. El mahkum duş jellerinin çeşitlerini deniyorum bakalım belki bir tanesini tutturabilirim.

10. Şu an en çok almak istediğin kozmetik ürünü?

Huiles&Baumes göz serumu. Göz altlarıma çok fena taktım bu aralar.

Rencide

2012-02-04T00:12:00.002+02:00

Böyle Halkla İlişkiler Asistanı arayan firmayı rencide ederim.

Sayın şekilci armutlar, vizyonunuz batsın.

Hare krishna hare krishna krishna krishna hare hare

2012-02-03T14:03:00.000+02:00

Önce Oxford Street'te turuncular içerisinde 'Hare krishna' söyleyerek dolaşanlar geldi aklıma ki ne zaman görsem peşlerine takılırdım (Klipte Soho'daki mekanlarından çıkarken görüyorsunuz)

sonra da Boy George.

Ayse Teyze ve daha cok benimle ilgili

2012-02-01T23:50:00.000+02:00

Ayse Teyze geri dondu. Hemde 1980 yilinda baloda giydigi elbiseyi yaninda tasiyarak. Ace'de yirmi yildir bizimleymis. Korkmayin bu reklam degil yani siz tiklayinca para kazanmiyorum bundan. Amme hizmeti olsun.

Dun bir arkadasimi daha Londra"ya yolladim. Oyle bir gaz verdim ki bir daha donmeyebilir. Iyi mi ettim kotu mu henuz bilemiyorum. Zart diye Camden Town'da ev bulabilmesi de oldukca sasirticiydi. Her ne kadar guzel bir yer olsa da Hammersmith'in yerini tutamaz benim nazarimda. Yani yasam alani olarak. Tabi ki Camden Town vazgecilmezdir.

O degil de bir is pesindeyim simdilerde ozgecmisimi gozlerine sokmak icin olmadik numara yaptim ama hayirlara vesile olur umarim. Duvara toslamak da mumkun tabi ki.

Istahim cok fazla acildi ama sakin akliniza baska seyler gelmesin yok oyle bir durum. Sadece sikintidan dogan pis bogazlik durumu.

Nasil bir kar yagisidir bu kardesim hic durmadan 5 gun boyunca tipi mi olur? Istanbul Istanbul olali boyle eziyet gormedi. Bir de yokusta oturuyoruz ki yol buz tutmus zoraki patinaj. Yine de gece yarisi kar yagarken yuruyus yapmayi ozlemisim.

Burnum ve ayaklarim hep usuyor. Ne yaparsam yapayim kesinlikle isinamiyorum. Ev hamam gibi oysa ki.

Westwing'den Sizlere Özel 15 TL Hediye Çeki!

2012-01-31T20:38:00.000+02:00

Westwing nedir? Almanya’da başlayan müthiş bir özel alışveriş hareketi. An itibariyle 20 ülkede faaliyette olan, ev ve yaşam konseptli ürünleri %70’e varan indirimlerle satın alabileceğimiz bir online alışveriş klübü. Westwing Home & Living, stil sahibi evlerin yeni adresi niteliğinde. Westwing Ailesi, Westwing Türkiye’deki birbirinden özel markaları ince eleyip sık dokuyarak belirliyor, editörler tarafından belirlenen özel konseptlerle ekranımıza düşüyor.

Peki kimin başının altından çıktı bu fikir? Dünyanın en çok satan dergisi Elle ve Elle Decoration’da uzun yıllar editörlük yapan Delia Fisher, Almanya’da Westwing akımını başlattı. İyi de yaptı! Şimdi Türkiye’de online alışveriş ve stil önerilerinde bambaşka.

Westwing Türkiye, tabi ki bundan ibaret değil. Online dergi bölümü de mevcut. Aynı zamanda dünyadan farklı yaşam stillerinin, son trendlerin ve tasarım harikalarının yer aldığı bir ilham kaynağı. Ev yaşamına dair ipuçları, pratik dekorasyon tüyoları da cabası.

En özel markalar, titizlikle hazırlanan koleksiyonlar ve müthiş indirimler... Bo Concept, Koleksiyon, Maxxdepo gibi tasarım öncüleri seçiliyor. Diğer alışveriş sitelerinden bir başka farkı da stil önerileri, dekorasyon ipuçları, en yeni trendler ve dünyadaki dekorasyona dair olup bitenlerin de yer alması.

Bize de böylesine güzel özelliklere sahip bir stil öncüsü http://www.westwing.com.tr/ ailesine dahil olmak ve bu özel klübe dahil olmak kalıyor. Görünen o ki, hepimizin dilinden düşmeyecek bu format, fenomen olmaya aday.

Size özel 15 TL indirimden yararlanmak için tıklayın.

Bir bumads advertorial içeriğidir.

Big Brother

2012-01-30T13:10:00.000+02:00

Sevgili Google hizmet ve gizlilik şartlarını değiştirmiş. Bundan böyle daha çok takip edilecekmişiz tarafınca.Çok masumane yazılmış olsa da aslında her yapılan aramayı sonsuza kadar kayıtlı tutacak(mış) ve günün birinde kapınıza birileri dayanacak(mış). Zaten şimdiye kadar kayıt etmiştir ama neden itiraf etmek istedi orasını anlayamadım. Bundan böyle daha sıkı takipteler duyurulur.

http://www.google.com.tr/intl/tr/policies/privacy/preview/

#Benceyalnizlik

2012-01-29T14:52:00.005+02:00

Okan Bayülgen Disco Kralı'nın dün geceki teması 'Yalnızlar Diskosu' idi. Kendisinin vaadettiği gibi 'Dibine kadar melankoli'ye düşemedik ama saatlerin nasıl geçtiğini anlamadığım güzel bir gece oldu.

Şimdilerde yalnız değilim ama geçmiş zamanlara döndüğümde uzun süreli yalnız zamanlar hatırlıyorum. Bu sadece sevgilisiz geçen dönemler değil. Sevgilisiz, arkadaşsız, eşşiz, dostsuz vs. #Benceyalnizlik sadece ruhen ya da sadece fiziksel olarak yalnız olma hali değil. Bazen ruhen bazen fiziksel olarak bazen de her iki şekilde yalnız olmaktır. Benim yalnızlık evrelerim ikisinin birarada olduğu zamanlardı çoğunlukla. Etrafımda insanlar vardı, evet. İşte en kötü yalnızlıkta buydu:Kalabalığın ortasında yalnız olmak. Ben bu kalabalığın ortasındaki yalnızlıktan kurtulmak için yurt dışına kaçmış bir insanım. 'Madem bu şekilde yalnızım öyleyse hem fiziksel hem de ruhen yapayalnız kalacağım bir yere gideyim de tam olsun' demiştim. Bu kararı verdiğimde o tuhaf inziva halinin bu kadar iyi hissettireceğini tahmin edememiştim. Gittiğimde anladım. Sanki uzun zamandır sırtımı delip geçmeye hazırmış gibi bekleyen kanatlarım çıkmışlardı. Londra sokaklarında, kaldığım evde, mutfakta, müzede, okulda, orada her nefes alışımda aslında kanat çırpıyordum. Bu nedenle Londra'nın bende özel bir yeri oldu. Hep hayalimdi. İlkokuldaydım Big Ben'i televizyonda gördüğümde. O tarihi binaları, sokakları. 'Bir gün gitmeliyim' cümlesini aklıma kazımıştım. Yıllar yıllar sonra gidebildim ama gittim.

Yalnızlar Disko'sundan nerelere geldim.

#Benceyalnizlik gece uyumaya çalışırken kendi kollarınla kendini sarmaktır.

#Benceyalnizlik bulaşık makinesini haftada bir çalıştırmaktır.

#Benceyalnizlik Sokakta yürürken gördüğün değişik bir şeyi göstermek için dürtebileceğin kimseyi bulamamaktır.

https://twitter.com/#!/La_Loba_La

Çoğunluk ne yapıyor?

2012-01-27T11:50:00.002+02:00

TÜİK diyor ki:

'Kurumsal olmayan nüfusun yüzde 87.5’i “evden uzakta bir haftalık tatili”, yüzde 65.7’si “beklenmedik harcamalarını” ve yüzde 81.7’si “yıpranmış ve eskimiş mobilyalarını yenileme ihtiyacını” ekonomik nedenlerle karşılayamıyor.

Ciddi finansal sıkıntıyla karşı karşıya olan nüfusun oranı olarak tanımlanan ve belirlenmiş 9 maddeden en az 4 tanesini karşılayamama ya da mahrum olma durumunu tanımlayan “maddi yoksunluk” oranı ise 2009 yılında yüzde 63 iken 2010 yılında yüzde 63.5’e yükseldi.'

http://evrensel.net/news.php?id=19642

Mutlu azınlığın neler yaptığını, nasıl yaşadığını her gün çeşitli kanallarla gözümüze sokanlar neden mutsuz çoğunluğun çilesini bu kadar az yansıtıyorlar?

Bizi bu hale getirenler?

Peki onlar nasıl yaşıyorlar...

Zalimler pusudaydı

2012-01-24T00:00:00.002+02:00

'Unutmayalım ki cesur bir kez, korkak bin kez ölür. Önemli olan, insanın böyle bir toplumda "mezartaşı" gibi susmamasıdır.'

Zalimler pusudaydı senin için ve bu şekilde öldürülen herkes için.

Annesine bak kızını al. Hmmm, evet.

2012-01-23T16:53:00.000+02:00

Balık Pazarı'ndan Demir Hindi alırken yanımdaki kadınların şerbetini yaptıklarına kulak misafiri oldum. Hemen olaya el koyarak 'Neden şerbetini yapıyorsunuz? Biz onu öylece yiyoruz.' dedim. Muhabbet sırasında ayaküstü şerbet tarifi bile aldım. Gelecek hızla gözlerimin önünde belirdi. Yaşlandıkça anneme benziyorum.

Bozacı

2012-01-20T13:40:00.000+02:00

Son günlerde etraftan duyuyorum artık Bozacı kalmamış İstanbul'da. Acaba ben başka bir şehirde, başka bir boyutta mı yaşıyorum? Öyle olmalı.

18 Ocak 2012 Kadıköy Merkez'de bir sokakta görüldü. Her gece geçiyor zaten.

Birkay Koray nam-ı diğer bedava reklam avcısı

2012-01-19T15:01:00.001+02:00

Şöyle bir ileti aldım adamın birinden. İnsan olduğuna bile inanmadım gerçi. Kırmızılar benim yorumlarımdır.

----

Merhaba!

turuncupelush.blogspot.com guzel bir blogunuz icin tesekkur ederim. (Türkçesi berbat. Belli ki standart bir yazı var ve bir şekilde otomatik olarak ekleniyor.)

İlk gelen "Yaş haddi" postu okuduktan sonra bir saat boyunca memnuniyetle blogunuzda dolaştım:) Yazıları kolay yazılmış. (Bir de kolay, basit yazılmış şeklinde hakaret!) En beğendiğim yazı,"Işık ılık süt iç! İç zıkkım iç!" yazısıdır.

XXX (Adını vermem reklamını da yapmam) şirketinde çalışıyorum, dünyanın dört bir tarafından iş teklifleri topluyoruz. İşim, sitemizin bağlantıları blogculara yapıştırmaktır. İşimi çok seviyorum çünkü biz dost bir ekibiz ve iyi patronlarımız var, maalesef, blogculara bağlantımızı nasıl yapıştırması ile ilgili hiç bir fikrim yoktur, bunu yapamazsam işten çıkarılacağımdan korkuyorum:( (İşsizlik korkusu ile duygu sömürüsü) Şu anda çeşitli bloglara mektuplar yollayacağıma bir saat boyunca blogunuzu okuyordum. Gerçekten, "Turkey" "XXX-tr.com" için bağlantının uygun olup olmayacağına emin değilim, ama bağlantımızı blogunuza ekleyebilirseniz ben size borçluyum!!! Ciddiyetle belirtmeli ki sitemiz çok güzel ve insanların iş bulmalarına yardım eder. (Öyle mi?) Blogunuzu takip edenlere yeni bir şans ve yeni bir iş fırsatı için bir kapı açmak istemez misiniz? İyi çalışmalar dilerim! İyi blogunuz için çok sağ olun. Yeni yazılarınızı sabırsızlıkla bekliyorum!!!!

Saygılarımla,

Birkay Koray
Account Manager

Tel: +44 (0) 800 098 8516
E-mail: bk@XXX.com
Skype: birkay.koray

www.XXX.org

-----

Bu da bedava reklam yapmaya çalışmanın bir başka yolu.

Sevgili Birkay Koray ya da her ne halt isen, sevmiyorum ulan sizi. Babanızı da sevmezdim zaten. Web siteniz üzerinden sana ve şirketine sevgilerimi ilettim. Mesajımı alırsın.

Yaş haddi

2012-01-18T21:18:00.001+02:00

Geçenlerde bir iş görüşmesinden bahsetmiştim. Ben o işi yanımda stajyer diye çalıştırdığım 10 ay deneyimli bir çocuğa kaptırdım. Aman aman heveslenmemiştim outsource olduğu için ama bu sefer çok koydu valla. Yaş haddinden olsa gerek.

Bir de saçma sapan bir şekilde içime doğdu. Eski ofisten bir arkadaşımla konuşurken diğer telefonda eski stajyer kızla ilgili referans için aradıklarını söyleyerek konuşmayı kısa kesmişti.Telefonu kapattıktan hemen sonra içimden 'Acaba benim gittiğim şirketin görüşmesine o da gitmiş midir?' diye geçirdim. Binlerce firma vardı başkası da olabilirdi. 'Saçmalama!' dedim ama içime düşmüştü minicik kıpır kıpır bir kurt. Bir gün sonra konuştuğumuzda arkadaşıma firmayı sordum ve tabi ki benim gittiğim firmadan aramışlardı hem de aynı pozisyon için.

Bu hissiyatımı başka şekilde geliştirerek fal bakmaya başlayacağım. Ardından sosyete falcısı olacağım. Ne var canım asarım duvara vergi levhamı kişisel gelişim uzmanı diye. Peeeeh!

Fotografium Canon 600D Hediye Ediyor!

2012-01-13T17:03:00.000+02:00

Fotografium Canon 600D profesyonel fotoğraf makinesi hediye ediyor! Yarışmaya katılarak Canon 600D , Manfrotto tripod ve Kata sırt çantası kazanma şansı yakalayın! http://blog.fotografium.com/fotografium-canon-600d-hediye-ediyor/ sayfasını ziyaret ederek yarışma hakkında diğer bilgilere ulaşabilirsiniz.

Yapılacak çekiliş sonucunda müthiş hediyeler yine sizleri bekliyor.

Hediyeler

1 Kişiye Canon EOS 600D Kit
1 Kişiye Manfrotto 055XProb + 804RC2 Tripod+Kafa
1 Kişiye Kata 123Go-30 Fotoğraf Çantası

Işık ılık süt iç! İç zıkkım iç!

2012-01-13T00:55:00.002+02:00

Ilkokul da fisler vardi bize okuma yazma ogreten. Orada bir Işık vardi israrla sutunu icmeyen, okula kosan. Aynen hayallerimdeki Işık`la tanistim yakin bir zamanda.

Su zikkim outsource olayinin sadece iki yil icin oldugunu bilseydim belirttigim maas miktarinin iki katini isterdim. Iki yil icinde uc kurusa deli gibi somurulmek ve ardindan `Hade canim hadeeeee` seklinde kapinin onune konmak. Aslinda kibarca soylediler: Bu sirketten ogreneceginiz cok sey var. Size onerilen pozisyonda calisan arkadaslar cok iyi uluslararasi firmalara uzman olarak gecis yaptilar.

Eyvallah dedim ne diyeyim.

Yurt disi deneyimime gectigim anda konusma Turkce altyazili olarak devam etmeye basladi zihnimde.
`Kuc yu eikspleyn det part in inglis?` dedi.
`Vat di hel ar yu tolkin ebaaaauuut?` demek gecti icimden.
Gulumsedim ve devam ettim.

Anlattim guzel deneyimimi guzel aksanimla.
Sonra ana dilimize geri donduk.
Sanki birisi uzaktan kumandayla yayinin dil secenegini degistiriyormus gibi.

Simdiden gerginlik yapmak yersiz cunku henuz sonuc belirsiz. Benden daha iyisini de bulabilirler tabi ki.

Aslinda simdiye kadar bir iste iki yildan fazla calisabildigim gorulmemistir. Bir ara proje bazli calisma fikrine kapilmistim ama cabuk gecti hevesim.

Esime danistim o da iki yil icerisinde kazanacagim miktari hesaplatti bana. Fena gelmedi. En azindan ev kredisini oder dedim. Ya iste ev kredisinin diger adi kendi evinde kiracilik sistemi.

Paranoyak oldum ya o kadinlardan biri blogumu okuyorsa? Vat di hel!!!
Aslinda iyi bir insanim ben.

Soyle yapabilirim. Ilk yilin sonunda hamilelik surecine girebilirim. Sozlesmenin yenilenmesine yakin.
Ya da soyle yapabilirim iki yilin sonunda hamilelik surecine girebilirim.
Aslinda soyle yapabilirim iki yilin sonunda kicima tekmeyi yiyince is aramaya baslayabilirim hamilelik surecine girmem.

En iyisi ben ana rahmine doneyim hem issizlik sikintisi yok hem o da hamilelik iste.

Fotografin sahibi kizmayasin.

Size de cikabilir - Agva Beyaz Otel

2012-01-12T18:35:00.002+02:00

Denemekten ne cikar ki.

http://girls-on-blog.blogspot.com/2012/01/beyaz-agvadan-hediye.html

Dokuzunun gelmesiyle gitmesi...

2012-01-10T00:25:00.000+02:00

Ayin dokuzu bitmeden bir seyler yazayim diyordum ama ben farkedemeden bitmis.

Sis ve Gemiler

2012-01-05T02:10:00.001+02:00

Sisli gecelerde İstanbul'un ninnisi gemi düdükleri.

Orada olamamak....

2012-01-03T17:34:00.000+02:00

İyi ki doğdun Barış Abi!

2012-01-02T14:08:00.002+02:00

Sayende grip olunca bile şifa buluyorduk.

Erkenden bıraktın bizi.

Bu ne ki?

2012-01-02T00:35:00.000+02:00

İnanmayanlar ya da inanmak istemeyenler için :

sd

fg

2012

2011-12-30T16:43:00.001+02:00

Bir yıl daha bitti. Şaka gibi.

Her yıl sonunda muhasebeci gibi bütün bir yılın dökümünü çıkarıyorum içimden. Nelere üzüldüm, nelere sevindim, beni kim mutlu etti, kim üzdü vs vs vs.

Tuhaf olan şey ise bir önceki yıl üzen şey ya da kişi bir yıl sonra en çok mutlu eden olabiliyor ve tam tersi.

Her şey değişiyor. 'Değişme'nin kendisi haricinde.

2009'a girerken saat 11:00 da uyudum. Uyandığımda yeni bir yıldı.

2010'a girerken bir partideydim. Sabaha kadar uyumadım. Fazla alkollüydüm. Ama çok eğlendim.

2011'e girerken Londra'daydım. Bilgisayarın başında kuzucuğuma bakarak yeni yıla girdim. Hatta iki kere.

2012'ye girerken kuzuşum yine yanımda olacak. Daha ne isterim ki bundan sonra. Bütün yıllar böyle geçsin.

Mutlu yıllar herkese. İyi ki varsınız.

Bu şarkı hepimiz için. Ne zaman dinlesem beni inanılmaz derecede mutlu ediyor.

Ironiya Sudby, Prodolzheine filminden.

Kostya: Kim gitar çalıyor?

Nadya: Annem.

Kostya: Annen? Babam da çalar. Çalabilir miyim?
Gerçi sadece bir parça biliyorum.
İzin ver hatırlayayım. İşte.

' Eğer bir evin yoksa, yangında yıkılmayacaktır.

Ve karın seni terketmeyecektir başkası için, eğer bir karın yoksa.

Eğer bir köpeğin yoksa, komşun tarafından zehirlenmeyecektir.

Asla kavga etmeyeceksin arkadaşınla, eğer bir arkadaşın yoksa.

Orkestra bas çalıyor.

Trompetçi pirinç boruya üflüyor.

Kendin için düşün, karar ver: Sahip olmak ya da olmamak.

Eğer bir halan yoksa, onu kaybetmeyeceksin.

Eğer yaşamıyorsan, ölmeyeceksin.

Orkestra bas çalıyor.

Trompetçi pirinç boruya üflüyor.

Kendin için düşün, karar ver: Sahip olmak ya da olmamak. '

Not: Ironiya Sudby ikilemesi eski SSCB ve Rusya'da yayınlanan yılbaşı filmleridir.
Bilgi için: Ironiya Sudby, Ili S legkim parom (Irony Of Fate, Enjoy Your Bath)
Ironiya Sudby, Prodolzheine (Irony Of Fate, Enjoy Your New Happiness)

Sinema keyfi

2011-12-27T00:48:00.000+02:00

Bir günlüğüne evde çalışması gerekiyordu ama rahat huzur vermedim belli ki. Günlerden pazartesiydi ve temizlik yapılmalıydı. Çıkardığım gürültünün farkında değildim o kadar kaptırmışım kendimi. Elektrik süpürgesi falan çalışmıyordu ama konu mutfak temizliği olunca tabak çanak tıkırtısı yetmişti canına. Raflarda ne varsa indirip, rafları bir güzel silip yerleştirmek niyetindeydim. Öncesinde ortalığı toparlıyordum. Bir kaç kere geldi gitti. 'Bugün yapmak zorunda mısın?' dedi ama her seferinde 'Ben sessizce hallederim canım senin ruhun duymaz' dedim ama öyle olmadı. En sonunda 'Sinemaya gitmek istemez misin?' teklifini duyunca bir anda eldivenlerimi çıkarıp duşa girdiğimi hatırlıyorum. Sonrasında 30 dakika içinde evden çıktım 16:15 seansına yetiştim. Demek ki bazen dürtülmek gerekiyormuş.

Evlenmeden önce tek başıma sinemaya giderdim kimseleri bulunmayınca. Çift olduktan sonra yalnız gitmeyi unutmuştum. Karar verdim artık her hafta içi yalnız sinemaya gideceğim.

Dedemin İnsanları ne zamandır aklımdaydı. İyi de oldu.

Filmin bir çok yerinde annemin anlattıklarını hatırladım. Ailesinin nasıl göç ettiğini, neler yaşadıklarını... Hepimizin öyküsüydü. Yıllar sonra bile anneme ve kardeşlerine 'Siz gavursunuz!' dediklerini anlatmıştı. Ne tuhaf.. Oysa ki hepsi aynı şekilde bir yerlerden göç etmişlerdi.

Küfürünüz!

2011-12-24T13:44:00.000+02:00

Ara sıra TTnet Müzik sayfasından müzik dinliyorum. Öyle Bir Geçer Zaman ki dizisinin enstrümantal müziklerinin hepsini topluca bir tek burada bulabildim. Ancak 16. parçadan sonra araya zart diye giren 'Bim bam bom Dumankaya kom' reklam cıngılını oraya koyana huzurlarınızda küfür etmek istiyorum.

Küfürünüzzzzzzzzzzzzz!

Seni seviyorum

2011-12-23T13:45:00.002+02:00

Gözlerimi kapayıp sessizliğe gömülünce düşünüyorum.
Sonra hemen telefona sarılıyorum ama bu saatte arayamam ki çalışıyorsun bakmazsın telefonuna.
Ben de yazıyorum kısacık bir mesaj:
Seni seviyorum.

Burası bir türlü birlikte Uludağ Gazoz içemediğimiz Kozahan. Senden bir kaç yıl önce fotoğraflamıştım bir sonbahar günü. Ama söz veriyorum tekrar orada olacağız seninle.

Burası da senin doğduğun evin merdivenleri. Birlikte gitmiştik yıllaaaaar önce. Çatı arasında yakaladığın güvercinleri anlatmıştın. Tekrar gider miyiz?

The Hobbit: An Unexpected Journey (December 2012) Nası yani?

2011-12-21T15:41:00.005+02:00

Niye 2012 Aralık'a kadar bekliyoruz?
Bu nasıl bir eziyettir?
Hayat bu belli mi olur ya Dünya yokolur da izleyemezsek?

Nasıl da özlemişim Orta Dünya havasını solumayı.
Lise 1'de okuyup, üniversite boyunca hep ilk gösteriminde izlediğim o inanılmaz, mükemmel hayaller alemi tıpkı eskisi gibi heyecanlandırıyor beni. Ama nasıl beklenir şimdi? Çekimlerinin Mart 2012'de tamamlanacağına dair duyumlar alındı. Hayırlısı.

Detaylar için

http://www.imdb.com/title/tt0903624/

Thorin Oakenshield
Fili
Kili
Oin
Gloin
Dwalin
Balin
Bifur
Bofur
Bombur
Dori
Nori
Ori

Artar mutluluk el ele

2011-12-19T13:06:00.002+02:00

Yeni coca-cola reklamindan bahsediyorum. Sanki insanlara gercekten umut asilarmis gibi yayinladiklari bir de uzerine cocuklari kullandiklari o igrenc, adi, buram buram kapital kokan duygu somurusu reklamlari.

Ekonomik kriz, haksiz kazanc, kan bagisi gibi konulara deginerek sosyal sorumlulugunu yerine getirdigini sanan sevgili Coca-Cola savaslarda oldurulen masum insanlara ve ozelikle cocuklara deginmemis.

Irak'ta 6 yıllık süre boyunca 109 bin kişi öldü. Bunların 66 bin 81’i sivil. Belgelere göre, 23 bin 984 "düşman" (Iraklı direnişçi), 15 bin 196 ev sahibi güç (Iraklı güvenlik güçleri), 3 bin 771 dost gücü (koalisyon askeri) yaşamını yitirdi. Wikileaks belgeleri, 6 yıllık süre zarfında günde ortalama 31 sivilin öldüğünü ortaya koydu. (Wikileaks)

Savaş tarihi insanlık tarihinin önemli bir bölümünü oluşturmaktadır. Bugüne kadar savaşlarda ölen insanların sayısının 3.5-5 milyar arasında olduğu tahmin edilmektedir.

Savaş en örgütlü şiddet ve politikanın yürütülüş biçimlerinden biridir.

Savaş ortamının kökenleri eşitsizlikler, borçlanma, silahlanma, petrol-doğalgaz ve madenlerin kontrolü (enerji nakil yollarının kontrolü) ve dünyayı kontrol altına alma isteğidir.

Eşitsizlikler: En zengin yüzde 20 ile en fakir yüzde 20 arasındaki fark 1960’da 30 kat iken 1995’de 74 kata yükseldi. En varlıklı 200 kişinin geliri, dünya nüfusunun yüzde 41’inin gelirine eşitken, 1.2 milyar insanın geliri günlük geliri 1 doların altında.

Silahlanma: 2000 yılında silaha ayrılan bütçe 798 milyar dolar. ABD’nin 2003 yılı silahlanma bütçesi 396 milyar dolar. Dünyada 6 ülke silah ticaretinin yüzde 90’ını gerçekleştiriyor ve ABD üçüncü dünya ülkelerinin yüzde 73’ünü kontrol ediyor.

Silahlanmaya ayrılan fonun yüzde 10’u ile (70-80 milyar dolar) tüm dünyada temel hizmetler karşılanabiliyor.

Bu ortamın sürdürülebilmesi için ekonomik ve demokratik hayatın daraltılması gerekiyor.

Savaşa karşı mücadele, risk faktörlerinin gelişmeden önlenmesi veya değiştirilmesi (primordial korunma veya primer korunma), savaşın sona erdirilmesi (sekonder korunma), yarattığı hasarın rehabilite edilmesi (tersiyer korunma) ile sağlanabiliyor.

İkinci Dünya Savaşı’ndan bu yana 194 savaş yaşandı ve 45 milyon insan öldü.

Savaş en çok çocukları vuruyor. Son 10 yılda 2 milyon çocuk savaşlarda öldü, 6 milyon çocuk sakat, 12 milyon çocuk da evsiz kaldı. Çok sayıda çocuk işkence ve tecavüz ile malnütrisyon ve bulaşıcı hastalıktan etkilendi. Savaşlarda en az 250 bin çocuk-asker kullanıldı.

20. yüzyılda savaşlar nedeniyle 110 milyondan fazla ölüm, 250 milyona yakın sakatlık meydana geldi. Şiddet yaygınlaştı. 120 milyondan fazla insan yaşadığı yeri terketmek zorunda kaldı.Kıtlık ve hastalıklar yaşandı.

Savaşlarda ölümler daha çok sivillerde oldu. Birinci Dünya Savaşı’nda ölen sivillerin oranı yüzde 14, İkinci Dünya Savaşında yüzde 70 oldu. Bugün ise savaşlarda ölenlerin yüzde 90’ı sivil.

http://www.ttb.org.tr/TD/TD99/3.php (Sadece 2003 verileridir)

O zaman hep beraber soyluyoruz:

Her yeni yil senin icin yeni bir umut. Bir arada artar mutluluk el ele artar mutluluk.

Ev Ekonomisi - Pintilik Halleri

2011-12-18T00:59:00.001+02:00

Geçen ay pintiliğimden dolayı kombiyi bozdum. Su kaynatmış. Peh!
Meğerse devridaim olabilmesi için en az üç peteğin açık olması gerekiyormuş. Kombici de akıl verdi ben faturadan dertlenince: 'Yatak odasını ve salonu sonuna kadar açın. Banyoyu en kısıkta tutun yeterli olur.' Bir de neymiş efendim üçüncü devirde çalıştırmak gerekiyormuş kombiyi yoksa ev ısınmazmış. Bitişik nizam binadayız dediğini yaptık ev sauna gibi oldu bu sefer. Geceleri yanıp yanıp su içmekten uyku uyuyamaz olduk. Baktık ikinci de bile aşırı sıcak. Şimdi mis gibi birde yanıyor. Hem ısınıyoruz hem de fatura çiçek gibi. Oh mis!

Gece 22:00'dan sonra elektrik tarifesi daha ucuz dediler biz de çamaşırı bulaşığı ona göre ayarlıyoruz. İlk başta inanmadım ama bu ay gelen faturayı görünce inandım. Bilginize.

O değil de benim bugün yine misafirim var. Eski ofisten hatunlar gelecek. Neyse ki onlara genç kontenjanından yiyecekler hazırladım. Hem daha ucuza geldi hem de hazırlaması daha kolay. Ancak mümkünse önümüzdeki on yıl boyunca misafir falan gelmesin bünyem kaldırmaz yetti gayrı.

Bir derdim var bin dermana değişmem asla!

2011-12-15T00:27:00.000+02:00

Efendim, hayatımda ilk kez futbol maçına gittim. BJK-Stoke City. Bilenler bilir 3-1 BJK galibiyeti ile sonuçlandı. Eğer oyunculara ve durumlara vakıf değilseniz -ki ben değilim- televizyonda izlemek gibi olmuyor. Maç başladığında birisi oyuncuları, pozisyonları anlatacakmış gibi bir beklenti içerisine girdim gayet safça. Sanki bütün stadyuma televizyondan yayın yapacaklardı. Böyle manasız bir durum tabi ki söz konusu olamazdı. Bir de Çarşı'nın hemen alt kısmındaki tribünde izleyince düşünün halimizi. Zil zurna sarhoş bütün arızalar oraya doluşmuştu. Hele üç tanesi hemen arkamızda yer alıyorlardı ayakta duracak halleri yoktu. Bir değil, iki değil, üç kere üzerimize çullandıkları için küçük çapta bir gerginlik yaşandı ama biz eşimle yerimizi değiştirip huzur bulduk. Onlar maç boyunca durmaksızın insanların üzerlerine düşerek eziyetlerini sürdürdüler. İtiş kakış hiç kesilmedi o tarafta.

Maçı uzun uzun anlatacak değilim. Beni ilgilendiren kısmı tribün şovları, taraftarlar ve tezahüratlardı kesinlikle. Desibel rekoru kırmış olmalarını herkes bilir ama şovları da gerçekten izlenmeye değer. Aralarında olmak çok eğlenceliydi. Atkımızı salladık, tezahüratlara katıldık -ben de neredeyse hepsini biliyormuşum iyi ki fanatik değilim- şovlarla eğlendik, 3-1 yendik, güle oynaya evimize döndük.

Sazanım geldi aklıma sıklıkla. Kesin izliyordur dedim. Onun için de söyledim defalarca: Kartal gol gol gol!

Objektif korkusu

2011-12-13T21:07:00.001+02:00

Farketmesinler diye her zaman şalımın altında gizlerim onu. Çünkü insanlar elinde fotoğraf makinesiyle gezen birini görünce rahatsız oluyorlar. İnsanların fotoğraflarını gizlice çekmeyi etik bulmasam da çekiyorum umurumda değil. Önemli olan kamufle olabilmek ve uzağı çekebilecek bir objektife sahip olmak. Objektif kendilerine döndüğünde irkilen ve rahatsız olan insanlar gün içerisinde kaç tane kamera tarafından kayıt edildiklerinden habersiz yaşıyorlar ne acı.

İstanbul'da neredeyse 150bin güvenlik kamerası var.

Rıhtım halleri

2011-12-13T13:37:00.002+02:00

Bügün akşam üzeri Kadıköy Rıhtım civarında gördüğü her şeyin fotoğrafını çeken bir kız görürseniz bilin ki o benim.

Otosansür

2011-12-12T01:55:00.000+02:00

Otosansür uyguladığımı farkettim ürpererek. Oysa öyle miydi ilk zamanlarda kimselerin bilmediği, tanımadığı zamanlarda. İstediğim gibi ona buna özellikle kendime acımasızca giydiriyordum burada. Psikiyariste gerek kalmıyordu. Aslında blog ile ilgisi yok. Beni kimsenin tanımadığı bir Dünya'ya ihtiyaç duyuyorum. Ortadan bir kaybolasım var.

Kendi kendime konuşuyorum yine

2011-12-11T14:09:00.003+02:00

Gecenin üçünde zangır zangır titreten, bütün gece iç kaydıran, mide bulantısı yapan ve sabahında kol kaldırmaya hal bırakmayan şey neydi çözemedim. Yüz yıkandı, hava alındı ama olmadı. Titreme geçtikten sonra tuhaf kasılmalar sinir bozdu. Israrlara engel olup hastaneye falan gidilmedi. Yirmi dakika öylece geçti sonrası deli gibi bir yorgunluk. Şimdi halsizlik. Ardından gelen kabuslar. Eve aşure getiren eski sevgili rüyası, Disko Kralı'na telefonla bağlanmak gibi saçma işler...

---

Kötü rüyanın etkisi.

---

Gördüklerim rüya mıydı?
Yoksa sadece unutulmuşlar mıydı?
Bazen sessiz kalmalı.
Zamanının gelmesini beklemeli insan.

---

Midemde hala bir gerginlik.

---

Hiçbir şeyi kurcalama.
Ama elimde değil Kozmos'un etkisi.

---

Aç karnına dondurma yenmez.

---

Uyumadan önce duş almak rahatlatır.
İnsan yaşadığı şoku atlatır.

.

Bir sarki aldi beni goturdu 90`lara

2011-12-09T13:44:00.002+02:00

Joa`nin suradaki yazisi hatirlatti bana Nezih Unen`in sarkilarini. Daha cok Anadolu`nun Kayip Sarkilari filmiyle bilinir. 90`larin ergeni olarak ben onu ilk Yasak Elma - Harem`de Dans ile tanidim. Bir cok kisi SuperFM cingili olarak bilir.

Henuz 29 yasindayim ama `Benim ortaokul-lise donemimdeki sarkilar daha iyiydi sanki` diye dusunmeden edemiyorum. Demek ki insan yaslandikca boyle oluyor. Simdilerde cocuklar kimleri dinleyerek buyuyor? Iclerinde enstruman dahi bulunmayan elektronik birtakim aletlerle yapilan ruhsuz sacmasapan sarkilari.

Mavi Pansiyon vizyonda.

Ben seçilmem seçeeeeerim!

2011-12-08T22:17:00.002+02:00

Görüşmeye gittim, alnımın akıyla da çıktım. Hatta bugun iki tane görüşmem vardı. Sabah gittiğim firmayı daha önceden de istiyordum acaba ararlar mı diye bekledim hep ve sonunda aradılar. İlk görüşme olduğu için beklemeye alındım haliyle.

Öğleden sonra Avrupa yakası yollarına düştüm hani şu geçen yazımda telefonda ingilizce mülakata alındığım firmaya. Firma güvenilir gelmedi, ortam fazla rahat ve verdikleri hizmeti ne siz sorun ne de ben söyleyeyim bir tuhaf. Gerçi benim ürünle alakam olmayacaktı ama yine de dandik bir firma olması nedeniyle içim ısınmadı. Elemanın aceleci tavrı da beni işkillendirdi. Hem aslında acil bir pozisyon değil dedi sonra aslında önemli ve acil bir pozisyon dedi. Aklım karıştı. Eğitim sektöründe kendisinden deneyimli olduğum için azıcık ezdim galiba istemeden. Ukala bir tavırla değil sadece daha önce neler yaptığımı anlattım, bu işin nasıl yapılması gerektiğinden bahsettim. Kendimi danışman gibi hissettim ey okuyucu! Bir gazlandım ki acilen antiasit almalıyım.

Görev için uygun olduğumu ve benimle çalışmak istediklerini belirttiler. Daha önce 39 dakikada işe alınan ve kefal gibi düşünmeden atlayan biri olarak: 'Hacı bir dur, gel soluklan hele!' yani 'Ben düşüneyim sizi yarın arayayım' dedim. Düşündüm taşındım. Çalışma yerini Anadolu yakasında sandığım için başvurmuştum ancak öyle değilmiş. Elemanın anlattığı onca iş üçe beşe yapılmaz iyi bir maaş isterim ki vermezler. Sigortamı maaş üzerinden isterim ki yapmazlar. Muhtemelen yemek kartı veriyorlardır ki ben yerine yol parası isterim onu da vermezler. Aslında bunlar teferruat. Benim için önemli olan yaptığım işin bana ilerleyen yıllar için ne kazandıracağıdır. İnsan Kaynakları'ndan böylesine uzaklaşmayı hiç göze alamıyorum. Sıfırdan başlamak gibi.

Velhasılı kelam bu iş yaş sevgili okuyucularım. Gönül ister ki diğer firmanın ikinci görüşmesine çağırılayım.

Neydi o: 'Kısmeeeeeeeeeeeeeeet!'

Ayrıca o Kısmet kimse çıksın artık ortaya.

Artis

2011-12-08T00:48:00.002+02:00

Telefondaki sesin surekli eko yapmasina mi yoksa elemanin Amerikan aksani yapmak icin agzini burnunu kaydirmasina mi sinir olayim bilemedim. Bir de demez mi `Beni anlamakta zorlanabilirsiniz Amerikan aksani kullaniyorum` diye. Ben sana Ingiliz aksaniyla bir Elizabeth derim şuurun kapanir ibiş!

Battal

2011-12-07T20:07:00.000+02:00

Babasinin Bizans Imparatoru degil de Battal Gazi oldugunu ogrenen Battal Gazi`nin oglunun uc saniye icinde her seyi oldugu gibi kabullenip ortama uyum saglamasi.

Battal Gazi`nin oglu oldugunu ogrenince hemen soydaslarinin yanina kosmasi.

Babasinin kilicini yerinden cikartirken besmele cekmesi.

Battal denilince aklima ilk gelen sey battal boy olmasi.

Ulusal kanallarda yayinlanan eski filmleri izlemenin pek eglenceli olmasi.

Ilanlara bakarken...

2011-12-07T00:45:00.001+02:00

En son isyerimde bir manyakla calisiyordum. Zaten cok kisa surdu ama kadini anlamam icin o kadar sure yetti. Biraz bahsetmistim size. Isten ayrilmak istedigimi soyledigim zaman benimle aklinca cikis mulakati yapmisti. O esnada ne kadar dogru bir karar verdigimi daha iyi anlamistim.

`Aslinda burasi senin icin iyi bir basamak olabilirdi` cumlesi ile gercekte anlatmak istedigi `Ben buranin hakimiyim istesende burada kalamazsin` idi.

Benim yaptigim is gorusmelerini sekreterler araciligiyla takip etmeye calisan bir kadindi. Gelen adayi nasil karsiladigimi kat sekreterine sorardi. Bunu tabi ki konusmayi bile beceremeyen, kiliksiz, agzinda sakizi olan sekreterden ogrenmedim. Ikisini bariz bir sekilde dedikodumu yaparken yakaladim. Dusunun sizin ustunuz olan kisiyi -ki neredeyse ofis icerisinde ayni anda nefes aliyorsunuz- asiri derecede samimi oldugu kat sekreteriyle sizinle ilgili eglenip gulerken yakaliyorsunuz. Acikca fikrimi dile getirmem gerekirse normal hayatimda degil ama is hayatinda hiyerarsiden yanayim. Ozellikle Insan Kaynaklari gibi kritik bir pozisyonda calisiyorsaniz diger calisanlarla olan iliskilerinizde cok dikkatli olmalisiniz. Ayrica sekreterleri kesinlikle kucumsemiyorum. Ben de bir donem ayni pozisyonda calistim ama agzimda sakiz ile degil. Hele o kiliksizligi yok mu insanin icini kaldirirdi. Kat sekreterini gectim Genel Mudur Yonetici Asistani olan hatunun da ustune basina pek dikkat ettigini soyleyemem. Zaten Genel Mudur dedikleri adam ingilizce ozgecmisleri bile okuyamayacak kadar hanzoydu. Uzgunum ama oyle bir pozisyonda az da olsa ingilizce bilmek gerektigini dusunuyorum. Ozgecmisler once bana gelirdi, ben cevirip kendisine gonderirdim. O departmanda yabanci dil bilen tek kisi bendim maalesef.

Biraz detaylandirmak gerekirse: Burasi ulkemizin en cok bilinen ve disaridan bakildiginda cok ciddi gorunen ama ici neredeyse kozalaklarla dolu bir kargo firmasi. Daha fazla detay vermek istemiyorum cunku aranizda orada calisanlar olabilir. Diger herkese yasakken bazi departman mudurlerinin odalarinda fosur fosur sigara ictiklerine sahit oldum ne yazik ki. Ama maalesef imamlar odalarinda rahatlikla yellenirken cemaat buz gibi havada ve sadece ogle tatillerinde sigara icebiliyordu.

Nereden mi geldi simdi bunlar aklima? Is ilanlarina bakarken gozume takildi. Ayni firmada benim ayrildigim pozisyon icin yine ilan vermisler hatta yonetici pozisyonu icin de. Ben ayrildiktan sonra ikinci kez yayinlanan ilanlar.

Heveslendim

2011-12-06T10:01:00.000+02:00

Once yemek ardindan moda bolgu acmayi dusunuyorum. Cok renkliler. Heves ettim.

Ev hali 2 - Misafir Agirlama (adi ustunde sakin agirlama!)

2011-12-05T00:37:00.000+02:00

Cuma gunu boyunca temizlik yapan, cumartesi ve pazarini yemek yaparak geciren, masayi kurmaktan, ortaligi toparlamaya, cay servisinden, tatli servisine kadar her seyi yapan kisi olmama ragmen...

(Tatli ve cay servisinin bir kismina, az biraz masa toplama yardimi ve makineye 4 tabak koyma konusundaki yardimlarini inkar etmiyorum. Bir de ogleyin maydanoz ve ekmek almaya gitti. Cig kofteyi soylemeyi unutmustum)

Ustune misafirler gittikten sonra ona kahve yapip, ardindan bulasik makinesini calistiran, bittikten sonra bosaltan, uzerine iki makine camasir yikayip, asan ben olmama ragmen canimin ici koltukta uyudu kaldi. Simdi o koltukta sizmis olan ben olmaliydim. Bu iste bir tuhaflik var sanki. Hafta ici yorgunluguna veriyorum bir yerde. Bazen butun hafta gunde 2 saat uyuyabiliyor. Zor bir meslegi var.

Her neyse... Gecenin bir yarisi cig kofte yemek iyi hos ama cok aciymis. Lavaslari da sofraya koymayi unutmusum o kosturmanin icinde. Simdi hepsi bana kaldi pek guzel.

Zor bir menu secmisim. Daha dogrusu aralarindan ucunu yanlis secmisim. Cunku pisirdikten ya da hazirladiktan sonra bekletilmeden yenmesi gereken seylerdi. Ikisi sicak biri soguk olmak uzere. Corbayi ogleden sonra yapmistim ama digerleri icin beklemem gerekti. Ikinci misafir agirlamayi da kazasiz belasiz atlattim. Ana yemek, bir yardimci yemek ve tatliyi daha once hic yapmamis olmama ragmen gercekten guzel oldular. Yani kendim pisirdim diye demiyorum yanlis anlasilmasin genel kanaat bu yonde.

Envanter

2011-12-02T17:37:00.001+02:00

Victoria And Albert Museum Ceiling by ~turuncupelush on deviantART

Yazdıklarıma baktım şöyle bir:

2011 (74)
2010 (104)
2009 (162)
2008 (60)

Rekor yine 2009'da. Depresyon nasıl da yaratıcı kılmış beni o zamanlar. Şimdi kıldan tüyden bahsedemiyorum bile. Belki de artık malzeme bulamıyorum ya da farkedemiyorum. Gerçi dışarıdayken genellikle yazar gibi konuşuyorum kendimle ama sonra uçuuuuuuup gidiyorlar. Mesela şu an Pazar günü gelecek misafirleri düşünüyorum ve hala hazırlık yapmadım. Markete bile gitmedim mesela.

Bir de fotoğraf benden size. Bu fotoğrafı geçen yıl 3 Aralık'ta çekmiştim. Özel olarak seçmedim. Ekledikten sonra tarihi farkettim.

Tembel hayvan olaydim asfalta uzanaydim, agaca tutunaydim

2011-12-01T11:31:00.000+02:00

Besin takviyesine ihtiyacim var sanirim.

Anket

2011-12-01T00:10:00.000+02:00

Kariyer.Net`in anketlerine hastayim. Acaba is bulamayanlara ucretsiz grip asisi mi dagitacaklar?

Cereyan yapıyor

2011-11-30T18:13:00.003+02:00

Biz birkaç farklı ülke görelim diye üç kuruşu biriktirmeye çalışırken insanların nasıl bu kadar çok kazanıp, gezip tozabildiğine ağzım açık bakakalıyorum.

Arzunun Onda Dokuzu

2011-11-29T17:49:00.000+02:00

http://www.ibb.gov.tr/sites/sehirtiyatrolari/tr-TR/Sayfalar/Oyun.aspx?oyunid=361

Asansor + Plaza Insanlari + Is Gorusmesi

2011-11-28T23:05:00.001+02:00

Hayatimda ilk defa boylesine tuhaf bir asansor gordum. Normalde dis kisimda bir tek cagir butonu vardir, ona basar, asansorun gelmesini beklersiniz. Binaya girdigimde asansorlerin onunde bir kac kisi vardi ve bekledikleri icin cagir butonuna basmaya gerek duymadim ve beklemeye basladim. Bir asansor gelince digerleriyle birlikte bindim bir de baktim ki iceride kat dugmeleri yok. `Amanin ne oluyor?` demeden yan tarafta sadece hangi katlarda duracagini gosteren dijital bir ekran gordum ve tabi ki benim cikmak istedigim katin numarasi yazmiyordu. Ilk salaklasmanin ardindan asansordeki diger kisilere sordum ve binmeden once giris katinda gitmek istedigim katin dugmesine basmam gerektigini soylediler. Yedinci katta indim. Benimle birlikte inen kisi cagir dugmesine basti ve kendi katima gitmek icin tekrar lobiye inmem gerektigini soyledi. Zaten duvarda sadece cagir dugmesi vardi. O an dusundum `Peki diger katlara gecmek icin her seferinde lobiye mi inmek gerekiyordu?`. Uzerinde cok durmadim, gelen asansorle lobiye indim, asansorden ciktim ve gitmek istedigim katin dugmesine bastim ve o an diger asansorun kapisi acildi, bindim bir de ne goreyim yine benim katin numarasi yazmiyor. Benimle birlikte asansore binen kadinin `Sizinki C asansoruydu` demesiyle birlikte ani bir hareketle kendimi disari attim ve C`ye dogru kosmaya basladim, tam kapanacakken araya sikismayi goze alarak iceriye atladim, nihayet kendi katima cikabildim ama yaklasik 10 dakika boyunca asansorle ugrastim.Pes!

Gorusmenin nasil gectigini anlatmak istemiyorum cunku Insan Kaynaklari Sorumsuzu her zaman ki gibi aptalin tekiydi. Odaya girince elini uzatip, ismini soyleme nezaketinde bile bulunmadi, gorusmede telefonu caldi. Ama ben israrla tokalastim kendisiyle belki feyz alir diye. Bana kariyerimle ilgili ilerleyen yillarda ne bekledigimi sordu. Yuzune haykirmak istedim: `Senin gibi hayvanlarla calismak istemiyorum, insan ariyorum!` diye ama yapmadim, yapamadim. Ne de olsa is hayati ayni bunun gibi pisliklerle dolu.

Kadınlar Yazıyor

2011-11-27T12:48:00.000+02:00

Kadınlar Yazıyor, kadının toplumdaki yerini somut delillerle ortaya koymayı amaçlayan ve kadının çeşitli yazılarını içeren bir blog.

Bu blogun kahramanları sen, ben, o.

Hepsinin ortak özelliği kadın olması ve kadınlığın zorluğuyla her gün defalarca yüzleşmesi.

Kimimiz iş kadınıyız, kimimiz öğrenci, kimimiz ev hanımı, kimimiz anne.

Ama hepimizin söyleyecek sözü var.

Hepimiz kendimizi anlatarak, gündemi kadın gözüyle takip ederek kadının sesini duyurmayı hedefliyoruz.

Başlıyoruz.

iletişim için:

kadinlaryaziyor@gmail.com ya da eefsaa@gmail.com
mail atabilirsiniz

Fotograf ve icerisinde bir cin hikayesi

2011-11-26T13:08:00.000+02:00

Tek istegim fotograf cektirmekti. Ozgecmisimdekini degistirmek icin. Son halimi gorsunler istedim isverenler. Arkadasimla bulusmak icin cikmistim aslinda ama onunden gecerken ertelemenin yersiz oldugunu anlayarak girdim kapisindan. Bir kadin vardi iceride bir de masanin basinda oturmus diger musteriyle konusan adam. Kadin telefondaydi hararetli bir sekilde konusuyordu. Adam `Buyrun` dedi ben fotograf cektirmek istedigimi soyledim. Iceriye yonlendirdi. Aynanin onunde saclarimi duzeltirken girdi iceriye konusarak. Yurt disinda okuyan oglunun evinde cin varmis. Evet, yanlis okumadiniz evinde cin oldugunu soylemis oglu ve annesinden nefesi kuvvetli bir hoca bulmasini istemis. Hafifce gulumseyerek karsiladim kadini aslinda amacim yuzumdeki `Hö!` ifadesini gizlemekti. Tanimadiginiz bir kisinin aniden odaya bir cin hikayesi ile girdigini dusunun hem de cok alakasiz bir fotograf cektirme aninda. Zaten bu ancak benim basima gelebilirdi. Bir an acaba su salak televizyon sakasi programlarindan birinde miyim diye dusunmeden edemedim ve irkildim: `Ya oyleyse?`

Konusmaya devam etti. Ben bu tur durumlara inanmadigimi soyledim acikca ama o inaniyordu cunku yillar once kendisine buyu yapilmisti ve esinden ayrilmisti. Evindeki kalorifer peteginin arkasinda domuz yagina bulanmis bir sirim parcasi buldugunu, onu alip nefesi kuvvetli bir hocaya goturdugunu (Hocanin su fali baktigini, 50 lira aldigini da ekledi) ve hocanin `Sevgi` isminde bir kadinin ona esinden bosanmasi icin buyu yaptigini soyledigini anlatti ve `Sevgi` tabi ki gorumcesiydi. Her zaman ki kotu gorumce hikayesine baglanmisti yani. Boyle bir durumda soylemem gereken seyi dusunuyordum o esnada. `Kotu insanlara denk gelmissiniz, gecmis olsun, beterinden korusun` gibi bir kac tuhaf cumle siraladim. Ote yandan bu kadinin cekecegi fotografin nasil olacagi aklimi kurcalamiyor degildi ki gercekten simdiye kadar cektirdigim en guzel fotograf oldu.

Degisik bir kadindi. Aslinda hikayesi daha uzun ve bir hayli detay iceriyor ama simdi hepsini paylasmak istemiyorum belki aranizda birileri onu taniyor olabilir. Eminim gun icerisinde hayatindan farkli kesitleri insanlarla paylasiyordur. Insanlari dinlemeyi seviyorum bazen urkutucu olsalarda. Belki konusacak kimseleri yok belki de gercekten biraz kaciklar ama ben de cok normal sayilmam nasil olsa.

Fotograf: Cok onceden yaptigim bir amigurumi. Nedense cin denince hep aklima bu sirin yaratik geliyor.

Reklamını bile yaparım!!!!

2011-11-23T23:27:00.000+02:00

Öğretmenlik ilanları haricinde ilk defa karşıma çıktı ve gözlerime inanamadım.

Birileri Felsefe Mezunu arıyor!!!!

Akvaryum

2011-11-14T19:37:00.000+02:00

On alti tombik balikli bir akvaryumumuz var ve aktif karbon elleri siyaha boyar.

Kopuk

2011-11-03T18:47:00.000+02:00

Ogleyin disarida yalniz dolasirken aklimdan bir suru sey gecti yazmak istedigim. Aslinda cogu sizofreni seviyemi ortaya koyan cinstendi. Hicbiri birbiri ile baglantili olmayan cumleler kurmayi cok seviyorum. Delirirsem nasil olur diye dusundugum de oluyor siklikla. Bunu merak ettigim icin kuruyorum o cumleleri sanirim.

Simdi yalnizim evde. Cogu zaman ne yapacagimi bilmiyorum. Yapmam gereken belirli seyler var evle ilgili ama ise yaramaz hissediyorum yine de. Kendimi telkin ediyorum tabi. Bunu tedavim sirasinda ogrendim, uygulayabiliyorum. Cikmaza girdigimde aklimdan surekli ayni cumle geciyor: Ne olursa olsun hepimizin gidecegi yer ayni. Eger olmek varsa ne diye bunca kosturmaca?

Haberler basladi simdi. Izlemezsem eksik gibi hissediyorum.

YAŞASIN CUMHURİYET!

2011-10-28T19:07:00.002+03:00

Kimse unutturamaz!

İsyan ettirir!

2011-10-26T11:18:00.001+03:00

Bu bir okuldu artık sadece bir çatı.

Her seferinde aynı şeyi yaşıyoruz ama niye ders alamıyoruz?

http://gundem.milliyet.com.tr/depremden-once-bu-bina-okul-du/gundem/gundemdetay/26.10.2011/1455385/default.htm

Van için Herkes Tek Yürek!

2011-10-25T11:22:00.000+03:00

Van Depremi'ne duyarlılık gösteren ve zor durumda olan depremzedelere yardım elini uzatmak isteyen vatandaşlarımız için bir liste hazırladık. Aşağıdaki kanallardan dilediğinizi seçerek yardımlarınızı en kolay şekilde Van'a ulaştırabilirsiniz:

1. KIZILAY

2868'e tüm operatörlerden boş bir SMS göndererek Kızılay'a 5 TL bağışta bulunabilirsiniz.

Ayrıca havale yoluyla destek olmak isteyenler, tüm bankalardaki "Türk Kızılayı" hesaplarından bağış yapabilir. Ayni bağışlar Türk Kızılayı lojistik merkezleri ve şubeleri tarafından kabul edilecektir. Tüm Kızılay şubelerinin iletişim numaralarını buradan öğrenebilirsiniz.

2. AKUT

Tüm GSM operatörlerinden 2930'a göndereceğiniz AKUT yazan bir SMS ile AKUT'a 5 TL bağışta bulunabilirsiniz.

Kredi kartını kullanarak internet üzerinden bağış yapmak isteyen vatandaşlarımız CardFinans ya da diğer banka kartlarını kullanarak bağışta bulunabilirler.

Havale/EFT için Banka Hesap Numaraları;

T. İş Bankası - Gayrettepe Şubesi - TR14 0006 4000 0011 0800 6666 63

Finansbank - Gayrettepe Şubesi - TR92 0011 1000 0000 0001 9576 70

Garanti Bankası - Ortaklar Cad. Şubesi - TR26 0006 2000 3570 0000 0029 30

3. BAŞBAKANLIK YARDIM KAMPANYASI

Başbakanlık tarafından Van’da yaşanan deprem nedeniyle başlatılan yardım kampanyası çerçevesinde saptanan banka hesap numaralarına buradan ulaşabilirsiniz.

4. KARGO FİRMALARI

Yurtiçi Kargo, PTT Kargo, MNG Kargo ve Aras Kargo yardım gönderilerini ücretsiz olarak ihtiyaç sahiplerine ulaştırmaktadır.

5. HÜRRİYET EVLERİ

Deprem sonrası yaralarını sarmaya çalışan ve kış öncesinde evsiz kalan Van için Hürriyet Gazetesi de büyük bir seferberlik başlattı. Hürriyet, Van’da kış koşullarına dayanıklı, mutfak, banyo ve tuvaleti olan "Hürriyet Evleri" kuracak. Kızılay işbirliğinde başlatılan kampanya ile her biri 6 bin liraya kurulacak evler, evsiz kalan vatandaşlara sıcak bir yuva olacak.

Van Depremi - Hürriyet Gazetesi Bağış Hesapları

T. İş Bankası Mithatpaşa Şubesi

4228 - 0971947 / IBAN TR370006400000142280971947

T.C. Ziraat Bankası Kızılay Şubesi

Hesap No 685-2868-5189 / IBAN TR060001000685000028685189

Garanti Bankası Kızılay Şubesi

Hesap adı: Van Depremi - Hürriyet

Şube: 082 Hesap No: 6294703 / IBAN TR72 0006 2000 0820 0006 2947 03

Yapacağınız ufak bir yardım zor durumdaki bir çok insanı hayata bağlayan bir umut olacaktır. Mesajımızın ulaştığı herkesi, deprem bölgesinde yardıma ihtiyacı olan vatandaşlarımıza yardım etmeye davet ediyoruz.

Bir bumads sosyal sorumluluk içeriğidir.

Sadece 5 TL

2011-10-25T11:18:00.000+03:00

VAN'a yardım için 2868'e boş mesaj yollamanız yeterlidir.

Sadece 5 TL

http://secure.kizilay.org.tr/kampanyaDetay.aspx?kodu=26&rurl=%2fnakdibagis.aspx%3fkodu%3d26

Felaketler

2011-10-24T16:46:00.002+03:00

Hep felaket haberleri.
Sürekli ölüyoruz.
Ne yazasım ne de konuşasım var.

En'ler

2011-10-20T15:55:00.000+03:00

En sevdiğim ev aleti: Şarjlı el süpürgesi.
En sevmediğim ev aleti: Düdüklü tencere
En sevdiğim: Yün patik
En sevmediğim: Yaz günü likralı tişört

Pazarda 2

2011-10-20T15:42:00.001+03:00

Taze limonu satın aldığım pazarcı 'Buzdolabına koymayın bayan' dedi bana ama sadece bana. Acemi yeni evli olduğum acaba nerede yazıyor? Bilemedim.

Not: Koskoca Eylül ayında üç, ekim ayında iki yazı yazmışım. Vah ki vah!

Adana'nın yolları taştan...

2011-10-07T12:34:00.000+03:00

Neden bu düğün Adana'da olmak zorunda?
Gidesim yok ama elimiz mahkum gidiyoruz.
Bu hafta sonu Adana'dayız.
Daha önce hiç gitmemiştim aslında iyi de olabilir.

Bunu yapmış olamam değil mi?

2011-09-27T16:49:00.000+03:00

Az önce 'Kim milyoner olmak ister?' yarışmasına başvuruda bulundum.
'Ne kadar para kazanmayı hedefliyorsunuz?' kısmına '1 Milyon TL'nizi isterim ama çeyreği de beni yaşatır' yazmış oldum.
Olamam dedim ama oldu çoktan.

Mecburi istikamette bir zibidi 3 yasinda!

2011-09-23T00:00:00.007+03:00

Gecen yil (2010) bu zamanlarda Londra telasindaydim.
Bir onceki yil (2009) bu zamanlarda depresyondaydim.
Ondan onceki yil (2008) bu zamanlarda olan biten her seyi burada paylasmaya basladim.
Bu yil ise evliyim ve cok mutluyum.
Hala zibidi gibi yasamak istiyor ve mecburi istikamette devam ediyorum.
'Hayat ne tuhaf!' diye sasirmiyorum artik cunku tuhaf olan aslinda benim.

Iyi ki varsin sevgili blogum ve sevgili blog kardeslerim iyi ki varsiniz!

Ev işleri çok nanköööööööööör!

2011-09-08T10:20:00.001+03:00

Nankör efendim!
El insaf!
Daha dün süpürdüm, sildim, ovaladım, cifledim, ciflendim, yerlerde paralandım.
Fayans aralarının rengini açacağım diye az kalsın ölüyordum.
Bir de ne göreyim mutfağın ortasında bir damla ve üzerine basılmııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııış!!!!!!!!!!!!!!!
Tam bir kabus efendim, tam bir kabus.

Sıyır

2011-08-23T11:38:00.002+03:00

Ben bugün yine pazara gideceğim :D

Biraz da eğlence, sağolasın JoA

Pazarda diyalog

2011-08-19T18:05:00.001+03:00

LaLoba: Ispanak ne kadar?
Sebzeci: Ne?!!
LaLoba: (Canı burnunda asabi bir şekilde) IS-PA-NAK diyorum. NE KA-DAR?
Sebzeci: (Şaşkın gözlerle) Abla o Roka.
LaLoba: (En sevimli haliyle) Roka ne kadar?
Sebzeci: 1 Lira.
LaLoba: Hımmm.. Ben maydanoz alacaktım zaten.

Maydanozun alınmasının ardından kıkırdayarak tezgahtan uzaklaşılır.

İç ses: Hem çeyrek gelinim hem de hayatım boyunca doğru düzgün pazara gitmedim. Ispanak yazın mı olur kışın mı olur haberim yok. Bir de yüzsüz ve asabi bir şekilde adama sağır muamelesi yapıyorum. Cık cık!

Önce...

2011-08-10T10:06:00.000+03:00

Evde delirmeden önce kendimi el emeğine vermek, sokaklara atmak, konserlerde çığlıklar atmak, kırlarda yuvarlanmak ve tabi ki denize dalmak istiyorum. Nefesim kesilinceye kadar koşmak, tembellikten çürüklere sahip olana kadar uyumak ve Tori Amos dinlemek istiyorum bu aralar.

Hoşgelmiş işsizlik sendromu.

Bir de Kanada'daki hayırsızı özlüyorum sıklıkla. Huzurlu, mutlu ola inşallah.

Kuzumu yanıma alıp uzaklara gitmek istiyorum, koluna sıkı sıkı sarılıp bilmediğim ülkelerin sokaklarında kaybolmak istiyorum. Tuhaf yemekler yedikten sonra, gecesinde otel odasında soda eşliğinde mide ağrısı çekmek -bile- istiyorum.

Gerçekten uçmayı öğrenene kadar zıplamak istiyorum.

...ve kanatlarım çıkmadılar hala.

Je veux

2011-08-02T16:11:00.000+03:00

İlgilisine: Ekim'de Akbank Caz Festivali'nde.

Ev hali 1

2011-08-01T11:49:00.001+03:00

Bir pazar öğleden sonra ben mutfakta köfte yoğuruken o da banyoda bir türlü nereden sızdırdığını keşfedemediğimiz duş teknesinin kenarlarına silikon çekiyor.

Akşam yemeği esnasında 'Ellerim soğanla karışık maydanoz kokuyor' diyorum aldığım yanıt 'Benimkilerde silikon kokuyor' oluyor.

Bunları yazarken aklımdan ütü yapmam gerektiği geçiyor. Hem de bu sıcakta.

Gelin ve her şeyi

2011-07-29T13:43:00.006+03:00

Neredeyse üç yıldır aklımdan her geçeni burada paylaşıyorum. Bu nedenle fotoğraf paylaşmadan olmazdı. Aslında bunlar tam boyutlu fotoğraflar ancak ben görülemediği üzere bazı yerleri kırparak ilgili yerlere dikkat çekmek istedim.

Tabi ki nostalji ve kısa duvak.

O gün herkesin farklı bir tarafa koşturduğu tuhaf bir gündü. Daha önce yakın arkadaşlarımın düğünlerine gittiğim için telaşlı olacağını tahmin ediyordum ama 'Gelin' kişisi ben olunca heyecan on kat arttı. Bir de saat 12:00 da olan nikaha yetişmek için sabahın köründe kuaför yollarına düşüp tam vaktinde evde olmam ve giyinmem gerekiyordu. Ucu ucuna olsa da yetiştik, her şey yolunda gitti ve çok güzel bir gün geçirdik.

Yıllardan, yollardan sonra tabi ki mutlu son.

Profesyonel fotoğraf ve kamera çekimi için Ramsoy Ajans'a teşekkürler.

Bekar olarak yazdığım son yazı

2011-07-08T11:21:00.000+03:00

Herkes evlenmez. Ya evlenmek istemez ya da aradığını bulamaz. Bu nedenle dünya üzerinde her insanın bekar olmakla ilgili bir yorumu vardır. Gerçi evli olmasak dahi evlilikle ilgili etraftan gözlemlediğimiz kadarıyla bir fikrimiz olur. Genellikle kötü yönlerini görürüz biz bekarlar. Ama insan yaşamadığını bilemez. Yorumlamak için deneyimlemek şart. Evlilikle ilgili ahkamlarımı gelecek yazılara bırakıyorum. Bu bekar olarak yazdığım son yazı olsun.

Ağustos ayında görüşmek üzere.

Not: Zamansızlıktan dolayı gelin çiçeğimin fotoğrafını çekemedim çünkü gelinliğimi dün teslim aldım. Fotoğraf internetten (ç)alıntıdır. Sahibinden izin alamadım. Affola.

Tıkış tıkış olmadan

2011-06-23T09:58:00.000+03:00

Eşyalarım biraz sıkış tıkış oldu dolaba yerleştirirken.
Kendi kendime söylenirken birden farkettim: 'Ya ruhlarımız tıkış tıkış olsaydı bu evde? Ya huzursuz olsaydık? Eşyalar yerleşir önemli olan gece yatağımızda huzur içinde uyumamız' dedim.
Biz batmış bir gemiyi tekrar yüzeye çıkardık bunca yıl sonra.
Varsın eşyalar ortada kalsın.
Tek dileğim 'Hiç bozulmasın'.

Bencil

2011-06-17T11:07:00.000+03:00

İnsanın sadece kendisini düşündüğü zamanlar da oluyormuş. Tıpkı bugünlerdeki halim gibi.

Aslında yazma kıtlığı çekiyorum. Yazmak istiyorum ama gelinliğim şöyle ayakkabım böyle diye anlatmak da benim tarzım değil. Onların dışında olan biten pek bir şey yok. Huzur var, mutluluk var. Gerisi boş.

Bu şarkıda oynarım. Bu adamı seviyorum. Klibi İstanbul'da çekildiği için bazen daha çok seviyorum.

Bitmedi mi?

2011-06-14T11:12:00.000+03:00

Birileri ilgili partiye 'Tamam, en yüksek oyu siz aldınız' dese de şu gıcık reklamı izlemekten kurtulsak.
Yoksa seçimler henüz bitmedi mi?

Düğün düğüm düğüm

2011-06-10T09:25:00.000+03:00

Göbek atma şarkısı nedir?
Nerede bulunur?
Deli oldum ben.
Kendimi ucuz pop şarkıları arasında kaybettim.
Fatih Ürek ve Serdar Ortaç'ın benim listemde ne işi var bilemedim.
Alkolün etkisiyle oynar giderler deyip kendimi avuttum.
İyi ki varmış Türk Pop radyosu.

Sorular

2011-06-01T10:16:00.001+03:00

Herkesin başına gelir ve dünya döndükçe kimse bu sorulardan kaçamayacaktır.
Aslında hepimiz 'Sorular'a doğuyoruz.
İlk yıllarda yanıt veremezsiniz hatta uzun bir süre verecek yanıtınız yoktur ama büyüdükçe ya es geçer ya da benim gibi sinir olursunuz.

Okula gidersiniz derslerinizi sorarlar.
Yıl sonuna doğru karnenizi sorarlar.
Yaz tatilinde ne yapacağınızı sorarlar.
Büyüyünce ne olacağınızı sorarlar.
'En çok anneni mi yoksa babanı mı seviyorsun?' diye sorarlar.
Anne ve babanızın ne iş yaptığını sorarlar.
Varsa eğer kardeşlerinizin durumunu sorarlar.
Boşanmış bir yakınınız varsa onu sorarlar.
Yeni evli bir yakınınız varsa neden doğurmadığını sorarlar.
Hamile bir yakınınız varsa ne zaman doğuracağını sorarlar.

Ergenlikteki sorular daha büyük işkencedir.

'Sevgilin var mı?' diye sorarlar.
'Yok' dersiniz 'Niye yok?' diye sorarlar.
Yanıt vermeye çalıştıkça daha salak sorularla sizi yerin dibine sokmaya çalışırlar.
Boş bakarsınız yine de sorarlar.
Sinirli bakarsınız 'Niye kızdın?' diye sorarlar.
Kalkıp gidersiniz arkanızdan konuşurlar.
Sivilcelerinizin durumunu sorarlar.
Hangi üniversiteye gitmek istediğinizi sorarlar.
Hangi bölümü seçeceğinizi sorarlar.
Ardından 'Neden?' diye sorarlar.
Ukala yanıt verirseniz bozulurlar ama en azından soru sormazlar.
Şehir dışında okuyorsanız okuduğunuz şehri sorarlar.
Neler yaptığınızı daha doğrusu yalnız yaşamaya başlayınca dağıtıp dağıtmadığınızı öğrenmeye çalışırlar.
Genellikle bu sorular barlar ve eğlence mekanları ile ilgilidir.
Sizin farklı alanlarda hobiler edinemeyeceğinizi düşünürler.
Farklı yanıtlar aldıkça size isim takarlar -Entel-dantel gibi.
Okul bitmeye yakın stajınızı sorarlar.
Baban sana iş bulur derler.
Okul biter 'Niye iş bulamıyorsun?' diye sorarlar.
Kursa gidersiniz kursun mahiyetini ve ne kadar ödediğinizi sorarlar.
Bilmem kimin kızının da başka bir kursa gidip hemen iş bulduğunu söylerler.
İşe girersiniz ne kadar maaş aldığınızı sorarlar.
Daha çok ilgisi olanlar yan hakları sorarlar.
Bilmem kimin oğlunun bilmem nerede çalışıp şu kadar maaş aldığını söylerler hatta genellikle şirket o bilmem kime araba bile tahsis etmiştir.
İşten çıkarsınız 'Neden?' diye sorarlar.
Yeni iş bulursunuz aynı sorulara maruz kalırsınız -Yazmaya üşendim ama onlar sormaya üşenmezler-
Haber vermeden yurtdışına çıkarsınız, aylarca ortalarda görünmezsiniz onlar bir şekilde nereye, niçin gittiğinizi öğrenirler.
Geri döndüğünüzde bir sürü soru sorarlar: 'Neden?', 'Nereye?', 'Ne kadar süre?', 'Ne kadar harcadın?'.
Bilmem kimin çocuğunun da, bilmem kaç yılında bir yere gittiğini ve sonrasında süper-hiper-on numara-kıyak bir iş bulduğunu söylerler.
Evlenmeye karar verirsiniz neden aniden olduğunu sorarlar sanki ilişkinizin geçmişiyle ilgili bilgileri varmış gibi. (Ki bu kısmı nasıl atladıklarını anlatmaya lüzum görmüyorum.)
Evlenmeye karar verirsiniz düğünü sorarlar.
'Düğün yok' dersiniz inanmazlar.
'Aile arasında' dersiniz bozulurlar, kendilerini davet ettirmeye çalışırlar.
Gelinliğinizi sorarlar.
Damadı sorarlar.
Ailesini sorarlar.
Evinizi sorarlar.
'Kira mı yoksa sizin mi?' diye sorarlar.
.
.
.
.
.
.
.
.
Evlenirsiniz 'Çocuk ne zaman?' diye sorarlar.
'Henüz değil' dersiniz 'Niye?' diye sorarlar.
Arkanızdan 'Çocuğu olmuyor mu acaba?' diye konuşurlar.
Sorunun damatta mı yoksa gelinde mi olduğunu tartışırlar.
Doğurursunuz ikinciyi sorarlar.
İkinciyi doğurursanız belki üçüncüyü sorarlar.
O büyür...

Ben yoruldum yazmaktan.

Faranjit olmuş gidiyorsun...

2011-05-26T10:26:00.000+03:00

Henüz üç hafta olmamıştı üzerinden ama geri geldi faranjit. Doktorun sadece bir hafta kullanacaksın uyarsını fazla dikkate almışım ki kutuyu bitirmedim. Bilseydim tekrarlayacağını leblebi niyetine yutardım antibiyotikleri yanında vitaminlerle. Bir de Göztepe'de benzincinin yanındaki kocaman kavak ağacı gayet havalı bir şekilde pamukçuklarını üzerime yağdırırken nasıl geçsin burun akıntısı? Burnuma, kulağıma girerek beni deli ederlerken kendi kendime söylenerek mahallenin delisi kıvamında sokaklarda gezinir oldum.

'Çok marifetliyim, amigurumilere bile rol kestiririm' diyerek kendi nikah şekerlerimi yapmaya karar verdim. Düğün yemeği için temaya uygun şekerler yapmayı da ihmal etmedim. Tabi ki bu yola girmem de kayınvalidem beni çok destekledi. Düğün organizasyonu konusunda kimse eline su dökemez. Masalara konacak çiçekler, suplalar, gelin çiçeği, gelinin bekar dişilere atacağı çiçek, kaptanın kıyacağı nikah, mumlar, müzik, ışıklandırma derken kendimi hiç planlamadığım şeyleri yaparken bulmam sürpriz değil kesinlikle. Hep aklımın bir köşesinde mütevazi bir teknede, boğazda evlenmek vardı aslında. Ücretlendirme ve araştırmalar sonucu çok kalabalık bir kitle olmayacağından tekne düğünü yapmaya karar verildi. Sızlanma yok bu yazı da kesinlikle, gayet memnunum. Bir de itiraf: Gelinliğimi giyip, eteklerimi savurarak koşmak istiyorum.

Taslak

2011-05-25T08:40:00.002+03:00

06.03.2009 tarihinden bu yana taslaklarda kayıtlı kalmış bir yazım bile varmış.
Gerçekten pasaklıyım galiba.

Evlilik

2011-05-16T08:36:00.000+03:00

Koltuk.
Perde.
Masa.
Orta sehpa.
Berjer.
Supurgelik.
Jaluzi.
Sandalye.
Camasir makinesi.
Ankastre urun.
Temizlik bezi.
Musluk.
Sucu.
Boyaci.
Elektrikci.
Tamirci.
Paspas.
Abajur.
Parke.
Kalorifer.
Dogalgaz.
Davetiye.
Nikah sekeri.
Gelinlik.
Damatlik.
Yorgan.
Pike.
Supurge.
Camasir teli.
Utu.
Utu masasi.
Camasir sepeti.
Tencere seti.
Baharat takimi.
Tabak.
Kasik.
Kepce.
Gelin.
Damat.
.
.
.
Evlilik boyle bir sey sanirim.

Kutlama

2011-05-09T10:17:00.001+03:00

Sansür

2011-05-05T11:03:00.000+03:00

Yasaklarla ilgili daha önce paylaşmıştım ya Minik Kelebek'in şarkısını.
Biz 'Minik Kelebekler' uçmayalım diye kalan tek kanadımızı da kıracaklar.
Kıramasınlar diye bu sefer meydanlara.

http://www.sansurekarsi.com/

Bir de...

2011-05-04T11:18:00.000+03:00

...bir ömür boyunca birlikte uyanalım, yeter.

Dans

2011-05-03T10:51:00.000+03:00

Sadece ilk dans şarkımız olsun. Diğer detayların hiç önemi yok.

Dil dediğin

2011-04-25T18:59:00.002+03:00

Bazen gerçekten onu koparmak istiyorum kökünden.
Çenem kopsun, dilim çürüsün.
İçim kaynıyor.

Söylediğim şeye ben bile inanmazken niye söyledim ki?
Neden her aklımdan geçeni söylüyorum ki?
Ben kendi mutluluğumun teröristiyim.
Kendimi sevmiyorum.

Bir düş

2011-04-20T10:22:00.000+03:00

Ben yıllar önce bir rüya görmüştüm.
Şimdi tekrar görüyorum.
Ne güzelmiş rüyaların gerçek olması.
Gerçek neydi ki biz söyleyip duruyoruz?
Ne demişti şair: Bütün gördüğümüz ve göründüğümüz yalnızca bir düşün içince bir düş.

Somewhere Over The Rainbow filipegodinho

Nasıl yani?

2011-04-16T15:48:00.002+03:00

Niye işsiz kaldın diye sormazsınız diye yazıyorum bunları.
İşsizim ben.
Evimin kadını, çocuklarımın anası olmak istiyorum artık.
Siz deyin istifa, ben diyeyim bir nevi zorlamayla işten çıkarılma.
Yorgunum, kendimden bıktım biraz.
Bir süre ortalıkta görünmezsem kusura bakmayın ama dönüşüm muhteşem olacak.
Seviyorum sizleri.

Ben bu isten neden sogudum?

2011-04-07T21:11:00.002+03:00

Tamam, daha cok yeni.
Biliyorum.
Ama yaptigim hicbir seyi begenmiyor.
Afedersiniz kicimi da yirtsam ben bu kadina yaranamiyorum.

`Onu neden oyle yaptin?`
`Onu niye oraya koydun?`
`Bunu neden soyledin?`
`Sunu niye sordun?`
`Cok kisik sesle konusuyorsun. Adayla bagirarak konusmalisin?`

Bu sorulara istinaden karsisina gecip sunlari soylemek istiyorum:

Keyfim oyle istedi.
Nereye koysaydim?
Icimden geldi.
Sorasim vardi.
Niye lan? Sagir mi bu aday milleti?
Bi sus kadin!!!

Malsak yollarinda mala bagladigim yetmiyormus gibi, gunumun dokuz saatini bu kadinla geciriyorum.

Aslinda anlamistim. 39 dakikada ise alindigim icin anlamaliydim bir uyuzluk oldugunu.
Isten cikarilirsam hic sasirmam cunku daha once benzer durumlar yasanmis.
Ama benzer.
Departman degistirmek gibi ki benim calismak istedigim baska bir departman yok.
Acaba kat sekreteri mi olsam?
Aksama kadar cay, kahve, muhabbet.
Oyle sakat bir durum, sorumlulukta yok.
Evet, ben kat sekreteri olmak istiyorum.

---------------------------------------

Hayata ve insanlara karsi tahammul esigim o kadar dusuk ki.
Kendime cok kiziyorum aslinda.

---------------------------------------

Sayisal Loto oynadim.
Bekliyorum.

Yaşıyoruz

2011-04-06T21:46:00.000+03:00

5:30 borusu ile kalkış.
6:30 evden çıkış.
15 dakika yürüyüş mesafesi ve servis güzergahına varış.
5 dakika bekleyiş ve 06:50 servise biniş.
Uzun uzun yolları ve araçları geçip 08:00 iş yerine varış.
30 dakika boyunca masa başında uyuyup kalış.
08:30 mesai başlayış.
12:00 yemek yiyiş.
12:30 elinde çay masa başında kalış.
13:00 mesai devam edişe geçiş.
17:00 'Anaaaam bir saat kalmış nasıl yetişecekler?' miş.
18:00 mesai bitiş.
18:10 servis kalkış.
19:10 servisten iniş.
15 dakika yürüyüş mesafesi ve 19:25-19:30 eve varış.
Markete uğranırsa 19:50.
La Loba'da hal kalmayış.
Bir daha Avrupa Yakası'nda -Özellikle Maslak- işe girenin aklına .ıçış.

Ozgecmis gecmemis

2011-04-03T22:29:00.000+03:00

Gorusmeye cagiracagim kisilerin ozgecmislerinin kenarlarina notlar aliyorum ve her islemin ardindan yanlarina tik atiyorum.

Ara
Mail
Kayit

seklinde.

`Neden sadece bas harflerini yazmiyorum ki?` diyerek kelimelerin devamini sildigim anda ortaya cikan manzara is hayatindan nasil tiksindigimin kaniti oldu.

A
M
K

Bilemedim.
Cozemedim.

Maraton

2011-03-20T20:11:00.002+02:00

Iki hafta once 39 dakikada ise alindim.
Bir gun sonra SSK girisim yapildi.
Iki gun sonra ise basladim.
Sonuc: Yemek yiyemeyecek kadar yorgun ve yikanmaya vakit bulamayacak kadar mesgulum.
Ben bu isten hicbir sey anlamadim.

Yassah gardeşim!!

2011-03-04T13:11:00.002+02:00

Yasak deyince aklıma hep Devekuşu Kabare gelir.

'Minik, minik, minik kelebek, minik kelebek, minik kelebek.
Uçma otur, uçmak ne demek, uçmak ne demek, uçmak ne demek.'

Devekuşu Kabare Yasaklar Minik Kelebek | video.mynet.com

`Bloguma Dokunma!`

2011-03-03T17:36:00.001+02:00

Hala yaziyoruz, okuyoruz, dusunuyoruz.

Giz

2011-03-02T10:23:00.004+02:00

Artik ne Dunya ne de Turkiye gundeminin hizina yetisemez oldum.
Ben kendimden gectim baska diyarlara gocer oldum.
Iplerimi saldim gitti.
Meditasyon yapmak gibi, kanatlanip ucmak gibi.
Bu isin bir formulu yokmus her sey insanda sakliymis megerse.
Uc gunluk dunya iste.
Uzmeye de uzulmeye de degmiyor.
Gecmiste yazdigim sikinti dolu yazilari okuyunca `Ne kadar da bos musum?` diyorum kendime.
Neydi bu?
Bir anda olmadi tabi ki.
Yillar gecti, yillar geciyor.
Oldum demiyorum ama oluyorum galiba.

Canım

2011-02-28T15:05:00.008+02:00

'Ya vazgeçersen?' diyorsun hep.
Sen benim kalbimsin.
Eş ruhumsun.
Gidersen nefesim kesilir.
Dünya dönmez durur.
Sen yokken hiç dönmedi ki.
Sakın gitme.
Sakın vazgeçme.
Yaşayabileceğimiz bir tek hayatımız var.

Seni çok seviyorum.

20 Dolar deyip geçme

2011-02-24T15:48:00.002+02:00

Evet, en sonunda 20 dolar kazandım www.10marifet.org aracılığıyla.

El emeği göz nuru.

Teşekkürler Pillinetwork.

Alisamadigim tek sey var

2011-02-22T14:11:00.005+02:00

Herkes soruyor `Alisabildin mi Turkiye`ye?`.
Nasil yani? Simdiye kadar duydugum en sacma soru.
Bazilarinin sorma tarzlarindan akillarinca saka yapmaya ya da bir sekilde dalga gecmeye calistiklarini anliyorum. Bu durumu da zeka seviyelerine veriyorum. Yazik!

Alisamadigim tek sey demleme cay.
`Nasil yani?` dediginizi duyar gibiyim ama oyle iste.
Guzelim caydanlikta demlenen halis Turk cayini bir bardaktan fazla icemiyorum.
Itiraf ediyorum bugun sallama cay aldim ve su an afiyetle iciyorum.

Trafigin sagdan akmasina, suruculerin yayalar yokmus gibi davranmasina, deliler gibi korna calmalarina, Istanbul`da insanlarin uzerinize dogru yurumeyi hak saymalarina zaten aliskinim. Anlayacaginiz kaldigim yerden devam ediyorum.

Gecen hafta ust gecitten gecerken kalabaligin etkisiyle soldan ilerlemek durumunda kaldim adamin biri `Yanlis taraftan gidiyorsunuz. Kendi saginizi kullansaniza!` dedi. Aramizda Avrupali`lar var dikkatli olalim.

Kirmizi

2011-02-20T22:42:00.001+02:00

Yuregimde yemyesil tomurcuklar, yazin kipkirmizi cicekler acacaklar.

Evde

2011-02-16T15:14:00.000+02:00

13 Subat 2010 23:00 sularinda ulkeme gelmis bulunuyorum. Her ne kadar Londra`dan 80 dakika gec kalkmis olsa da sag sallim inebildik. Check-in islemini geciktirdigim icin kuyrukta oturmak zorunda kaldim ve en kucuk calkantiyi 7 siddetinde deprem olarak hissettim. Ama en guzel yani 28 kilo valizle gidip 40 kilo ile geri gelmekti. Giderken sadece 5 kilo fazlalik icin dunyanin parasini odeten hain kadina inat, 17 kilo fazlalik icin odeme almayan o guzel kadina huzurlarinizda tesekkuru borc bilirim. Ustelik ek valiz vermis olmama ragmen.

Heathrow`da eldivenlerimi kaybettim. Cok guzellerdi icim acidi ama giden gitti artik.

Arkamda ablami birakirken, aglamamak icin zor tuttum kendimi ama pasaporttan gectikten sonra musluklar acildi. Duty Free`de salak salak gezerken bir yandan da aglamak cok tuhafti. Sirtimdaki gulle gibi cantaya inat oturmadim. Gate 20 dakika gecikmeyle acildi dolayisiyla ucus gecikti.

Simdilerde evdeyim. Evde ne zaman birileriyle karsilassam sarilmadan birakmiyorlar.

Is basvurularina daha gelmeden baslamistim.

Dun manikure, bugun kuafore gittim. Nihayet insana benzeyebildim.

Icim ucus ucus ama aklim karmakarisik.

Kuaforde Ayten Alpman`dan dinledim. Evde mirildanirken aniden radyoda Ajda Pekkan soylemeye basladi. Tuhaf bir tesaduftu ama sizinle de paylasmak istedim.

Ayten Alpman - Her Yaşın Ayrı Bir Güzelliği Var
. -

GEL!

2011-02-15T23:00:00.000+02:00

Yine icimden geceni soyledim yine yanlis anlasildim.

Gel!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Limit

2011-02-10T22:57:00.002+02:00

Hayat ne tuhaf, yine goc ediyorum iste ama bu sefer sabitlenmeye.
Bagajim limiti asmasin diye dua ederken ve elimde iki cantayla kabine girmeyi planlarken tilkiler yine dolasir oldular aklimda.
Donus vakti geldi ya onlar da hemen bitiverdiler dibimde.
Londra`yi sevdim ama bazen nefret ettim.
Sevmek ve nefret etmek arasindaki o tuhaf cizgide dolanirken bir suru sey ogrendim, yenilendim, toparlandim, bazen dagildim ama biraz daha cogaldim ve geliyorum.